احمد بن محمود ( معين الفقراء )
34
تاريخ ملازاده ( فارسى )
ذكر مزارات حوض مقدام كه اينزمان آن را تل خواجه چهارشنبه ميگويند ، بر آن تل بسيار بزرگانند و از متقدمان ابو عبد الله حاشد بن عبد الله الصوفى العابد البخارى است ، رحمه اللّه ، و او از درب ميدان است ، و او را حاشد كم گناه گويند ، و امام محدث حافظ غنجار رحمه اللّه ، در تاريخ بخارا آورده است كه حاشد از امراء معروف اسلامست ، و از دار الخلافه منشورى داشت امارت را ، و مدتى در شام امير بود و مدتى در يمن ، و دوازده منبر اسلام در تصرف او بود ، و دوازده هزار مرد تيغزن داشت ، پس او را انتباه پديد آمد ، تا ملك فانى بملك باقى عوض كرد ، و روى بطلب علم آورد ، و علم وافر حاصل كرد ، و بعد از آن قصد ماوراء النهر كرد ، چون به جيحون رسيد ، جميع كتب را بجيحون رها كرد ، و برياضت مشغول شد ، و مدتى مديد رياضت كشيد تا رسيد بدانجا كه رسيد ، و سخن حكمت از دل او به زبان او روان شد ، بر شانهء گوسفندى « 1 » بر يك روى او نوشته بود كه : ماندن گناه « 2 » آسانتر از توبه كردن ، و بر روى ديگر ، اين نوشته بود كه : وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى ، فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى « 3 » . بزرگى ميگويد كه حاشد صوفى را ديدم در جامع بخارا نشسته بود ، و خلقى عظيم به او جمع شده و او آن شانه را هر ساعت بيرون ميآورد ، و درو نظر ميكرد ، و ميگريست ، و از بزرگان بخارا او مخصوص است بگرمى حال و انزوا از خلق و
--> ( 1 ) - مقصود از شانهء گوسفند ، استخوان كتف گوسفندست كه بر آن كتابت ميكردهاند ، قران كريم در آغاز بر اكتاف نيز نوشته ميشد و پيغمبر اسلام ( ص ) در وقت رحلت فرمود : ائتونى بكتف اكتب لكم كتابا لن تضلوا بعدى . ر ك « ناسخ التواريخ جلد اول كتاب دوم ص 544 » ( 2 ) - ماندن گناه : ترك گناه . ( 3 ) - سورهء هفتاد و نهم ( النازعات ) آيهء 40 و 41 .